ZAPRASZAMY NA RAJD PIESZY ŚLADEM BŁ. KS. WŁODZIMIERZA SZEMBEKA

W sobotę 26 września 2026 r. o godz. 8:00 na Rynku w Pruchniku odbędzie się odsłonięcie tablicy pamiątkowej poświęconej błogosławionemu ks. Włodzimierzowi Szembekowi a po a następnie rajd pieszy.  

Zapraszamy wszystkich na wspólną wędrówkę śladami hrabiego Włodzimierza Szembeka, który przez dwadzieścia lat swojego życia związany był z pruchnicką ziemią!

Trasa poprowadzi przez miejsca pamięci, w tym:

1. Baszta w Pruchniku
2. Węgierka
3. Borowiec
4. Kramarzówka

Do wyboru będą różne warianty trasy – od krótszych po dłuższe, tak by każdy – bez względu na wiek i kondycję – mógł znaleźć coś dla siebie!

Pełny przebieg trasy znajdziecie pod kodem QR na plakacie (MAPY.COM).

Zapisy przez formularz online: https://forms.gle/69sS9B6B2e3y6tGfA

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU! Razem odkryjmy historię naszej małej ojczyzny!

Organizator: CKSiT Pruchnik oraz Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Pruchnickiej.

KIM BYŁ BŁOGOSŁAWIONY KS. WŁODZIMIERZ SZEMBEK?

 dostępnych informacji wynika, że Franciszek Włodzimierz hrabia Szembek urodził się 22 kwietnia 1883 r. w miejscowości Poręba Żegoty pod Krakowem, a jego rodzicami byli Zygmunt Szembek i Klementyna z hr. Dzieduszyckich. Pochodził z jednego z najbardziej znanych polskich rodów arystokratycznych – Szembeków i Dzieduszyckich, a jego dziadkiem był Włodzimierz Dzieduszycki, marszałek Sejmu Krajowego Galicji i członek Izby Panów austriackiej Rady Państwa. Jego brat, Jan Szembek to późniejszy wiceminister spraw zagranicznych II Rzeczypospolitej i jeden z ważniejszych dyplomatów przedwojennej Polski.

Po ukończeniu studiów rolniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1907 roku odbył on praktykę rolniczą w Wielkopolsce oraz praktykę leśną w Małopolsce. Następnie objął funkcję plenipotenta i administratora dóbr rodzinnych matki w Pruchniku i pełnił ją ok. 20 lat. Zarządzał wówczas majątkiem obejmującym Pruchnik koło Jarosławia liczący ponad 7 tysięcy mórg austriackich, w skład którego wchodziły folwarki: Pruchnik, Węgierka, Kramarzówka, Tuligłowy, Wola Węgierska, Tyniowice i Chorzów.

W wieku 45 lat, w 1928 roku, mając 45 lat, Włodzimierz Szembek wstąpił do zakonu Salezjanów w Oświęcimiu, a w 1934 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Podczas II wojny światowej, został aresztowany przez gestapo 9 lipca 1942 roku i katowany w więzieniu w Nowym Targu. Do aresztowania doszło, gdy dobrowolnie zgłosił się jako zakładnik w miejsce swojego przełożonego.

Po torturach w Zakopanem trafił do Auschwitz-Birkenau, gdzie otrzymał numer 60019. Wykończony, zniszczony, pobity, torturowany zmarł 18 września 1942 roku. Współwięźniowie wspominali, że Włodzimierz wracał z przesłuchań pogodny, bez smutku i strachu, bez złości do wrogów oraz bez przekleństw, a co więcej – kazał modlić się za oprawców, bo tak postępował Chrystus.

Zginął, oddając życie za bliźniego – dziś jest dla nas przykładem, że prawdziwe szlachectwo płynie nie z urodzenia, lecz z wielkości serca.

Z przekazów historycznych wynika, że Ks. Włodzimierz był hojnym dla ludzi, a dla siebie surowym, prowadząc bardzo skromne życie. Nikt od niego nie odszedł bez wsparcia - wspierał zgromadzenia zakonne, przytułki dla sierot, zakłady wychowawcze. Budował wszystkich cierpliwością i uprzejmością, a nade wszystko życiem religijnym.

Warto przypomnieć, że parafia w Kramarzówce została ufundowana przez hrabinę Klementynę z Dzieduszyckich Szembekową, a gorącym orędownikiem jej powstania był właśnie bł. ks. Włodzimierz Szembek, który wspierał przekazanie dóbr ziemskich oraz środków na budowę świątyni.